w1

dingen die ik dacht te moeten onthouden, maar vergeten ben. ik hoop dat ze me nu toch te binnen schieten.

hm.

+een schrijver (wiens naam mij bekend) die zei: een zekere schrijver (wiens naam die andere schrijver en dus ook mij  onbekend) heeft eens gezegd: een schrijver schrijft niet zoals hij wil schrijven, maar zoals hij kán. (ik zou graag akkoord gaan, maar ik heb me nog niet over de kwestie gebogen)

+zowat alle ritsen zijn van hetzelfde merk: YKK

+rapen: bijzondere gezegden: “in iemands rapen schijten” én “rapen doen het gat gapen”

eldorado

de film is okee hoor, maar de mensen in een filmzaal lachen altijd veel te veel. vooral als ze ouder dan vijftig zijn.

du levande

omdat ik de titel van de film al vergeten was en dat geen tweede keer wil voorhebben. voilà. ik heb nog nooit zo vrolijk in het donker gezeten als toen in de cinemazaal, denk ik.

zo rond twee uur

glas-in-lood

Ik ben overlaatst eens gaan kijken naar het ouwe antisemitische glasraam in de Sint-Michiel & Sint-Goedele. Och. Nu ja, tot nu toe nog nooit iets gezien dat het van die Wyspiański zijn God de Vader in Kraków (Polen) kan halen.
Al zou ik graag eens naar de ramen van Folon in het Romaanse kerkje van Waha gaan kijken. In de Ardennen is dat. Helaas niet in die Ardennen waar ik binnenkort een weekend ga luilakken.

ging ome jan maar dood

Liedje van Hans Dorrestijn. Toevallig gehoord in een radiogesprek met Mario Molegraaf (over Plato en Hans Warren; ook interessant). Het is helaas maar half zo leuk in tekst zonder geluid.

Tekst en muziek: Hans Dorrestijn

Ging ome Jan maar dood
Zijn onwil is heel groot

Dus, ome Jan die blijft bestaan
Al wordt hij geslacht als een kip of een haan
Al roosteren we hem in de koekepan
Daar wordt hij alleen maar levendiger van

Ging ome Jan maar dood
Ging ome Jan maar dood

Die lamstraal wordt wel honderd jaar
Al knippen we ‘m open met een schaar
Al slaan we een moker op zijn kop
Daar knapt die ouwe lul van op

Ging ome Jan maar dood
Ging ome Jan maar dood

Al zagen we hem bei zijn benen af
Dat brengt hem geen stap dichter bij zijn graf
Al proppen we ‘m vol arsenicum
Dat brengt ome Jan niet uit zijn hum

Ging ome Jan maar dood
Ging ome Jan maar dood

Al binden we zijn handen op zijn rug
En gooien we hem van een hoge brug
Dan klimt ome Jan weer op de wal
Omdat het Kwaad overwinnen zal

Ging ome Jan maar dood
Ging ome Jan maar dood

Wanneer komt ooit oom Jan zijn tijd
En zijn we die rotzak eindelijk kwijt
We stoppen hem tien meter onder de grond
Misschien houdt hij dan zijn grote mond

Kom met knuppels en met zeisen
Hem de laatste eer bewijzen
Ging ome Jan maar dood

drie

het dondert en bliksemt

dat de telefoon gaat.

met daartussen slechts

één. twee. drie.